II. No to płyniemy!

Bornholm to pewnego rodzaju ewenement. Leży pomiędzy Polską a Szwecją, ale należy do Danii, leży na zimnym Bałtyku, a nazywana jest "wyspą słońca", gdyż posiada w lecie dużą liczbę dni słonecznych, w porównaniu zarówno do Polski, jak i Szwecji. Zbudowana jest z granitu, a jej łagodny klimat pozwala m.in. na uprawę winorośli i morw. Granitowy trzon wyspy szczególnie uwidacznia się w klifach na wschodnim i północnym wybrzeżu. Na wyspie jest ponad 200 km ścieżek rowerowych od takich, co to wiodą zwykłą samochodową drogą do samodzielnych ścieżek asfaltowych, po "szutrówki" (doskonałej jakości!). Oprócz tego na wyspie czeka na turystę masa atrakcji i każdy z pewnością może znaleźć coś dla siebie.

To zdecydowanie najciekawsza atrakcja wyspy. Objazd wokoło ze zwiedzaniem atrakcji turystycznych zajmuje trzy dni. Do niewątpliwych perełek zaliczyć należy nadmorskie miasta, zwłaszcza te na wschodnim wybrzeżu. Svaneke, Gudhjem, Allinge pełne swoistego klimatu i pozbawione całkowicie nowoczesnej zabudowy (a jeśli już takowa jest, to całkowicie nawiązuje do starych tradycji), z małymi portami osłoniętymi od morza granitowymi falochronami.
Rower w każdym z nich można swobodnie zostawić gdziekolwiek i nie zamykawszy go, można udać się na przechadzkę po wąskich uliczkach, szukając miejscowego rękodzieła, z którego wyspa ta szczególnie słynie. Jazda od miasteczka do miasteczka wcale nie należy do łatwej. Wyspa jest pofałdowana, a podjazdy choć niedługie potrafią dać się we znaki rowerzyście, zwłaszcza, gdy cały dobytek musi taszczyć ze sobą. Noclegi na polach namiotowych do tanich nie należą, Na początek należy wykupić kartę kampingową, ważną przez rok w całej Skandynawii. Później za nocleg trzeba zapłacić około 40zł (1 osoba+ 1 namiot). Jak dla nas na wyspie ogólnie panuje drożyzna i kto chce spędzić ten czas tanio, musi przywieźć jedzenie ze sobą. Ceny obiadów w restauracji zaczynają się od 90 złotych, małe piwo w restauracji kosztuje około 17 zł, a miejscowy przysmak tzw. „słońce nad Gudhjem”, czyli przystawka w skład, której wchodzi: razowy chleb, wędzony śledź, surowe żółtko jajka, cebula i szczypiorek kosztuje 19 zł.
Co jakiś czas należy skręcić z głównej drogi, by odwiedzić lokalną atrakcję.

A to klify, a to wąwóz porośnięty miejscowym lasem, a to średniowieczne kościoły-rotundy, stanowiące atrakcję na skalę europejską. W końcu lądujemy na płaskowyżu Hammeren, na północnym krańcu wyspy, który stanowi niemalże odsłonięty kawał granitu z rzadka porośnięty krzewami.
Od tego miejsca zwiedzamy zachodnie wybrzeże w kierunku stolicy wyspy Ronne. Miasta na wyspie posiadają dwie główne cechy charakterystyczne. Pierwsza to ta, że wieczorami są one niemalże wymarłe, a miejscowe knajpy tętnią życiem, ale maksymalnie do godziny 21-szej. Druga cecha to ta, że po za ścisłym centrum nie ma żadnych sklepów, nawet zwykłych spożywczych, cały handel skoncentrowany jest w centrum. Od Ronne wybrzeże morskie zmienia swój charakter. Zaczynają się piaszczyste plaże, które swe apogeum osiągają w Dueodde. To apogeum polega na doskonałej jakości piasku, który jest niezwykle drobny, równoziarnisty i ma niespotykany nigdzie indziej biały kolor. Ponoć to najlepsze w całej Europie plaże.

VI Epilog

Trzy dni na zwiedzenie wyspy w zupełności (mając do dyspozycji rower) wystarcza, by poznać wyspę, jej klimat i charakter. Z pewnością nie poznamy tamtejszych mieszkańców, być może opuścimy jakiś zakątek wart poznania, ale gdybym był tam dzień dłużej, to nie tylko, że odnosiłbym wrażenie, że kręcę się w kółko, ale wręcz miałbym przesyt i na pewno wspomnienia o pobycie nie byłyby tak miłe, jak po tych trzech dniach.

Tekst i zdjęcia
Mirosław Sadowski
Ten adres email jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć

Liczba komentarzy (2) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu...