Tatry są integralną częścią
Karpat Wewnętrznych. Karpaty Zewnętrzne zbudowane są głównie z utworów
stosunkowo młodych (aż po miocen), natomiast Karpaty Wewnętrzne mają budowę
fałdowo-płaszczowinową i zostały one sformowane w górnej kredzie, kiedy to
zakończyły się ruchy laramijskie.
Idąc od
północy przechodzimy przez Karpaty
Fliszowe, wąski pas Pienińskiego
Pasa Skałkowego (PPS), następnie Flisz
Podhalański, by wreszcie trafić na Tatry.
Tatry są efektem działań
blokowych, wyróżniamy :
*Tatry
wysokie
*Tatry
zachodnie
*Tatry
bielskie
Granica
pomiędzy Tatrami wysokimi a zachodnimi znajduje się na przełęczy
Liliowe (1952 m n.p.m.) w okolicy Kasprowego Wierchu.
Z północy na południe wyróżniamy obszar wierchowy
i obszar reglowy.
Wierchy cechuje
rzeźba gór wysokich (skaliste pionowe ściany,
wąskie granie rozdzielające doliny). Obszar wierchowy
dzieli się na część wschodnią i zachodnią.
Generalnie wierchy budują skały trzonu krystalicznego
: na zachodzie - w przewadze skały metamorficzne, na wschodzie
(Tatry wysokie) - granitoidy z wysokimi ścianami.
Regle posiadają
rzeźbę gór średnich. Obszar reglowy budują
płaszczowiny : Kriźniańska i Choczańska
(reglowa dolna i reglowa górna). Wyjątkiem na obszarze
reglowym są Tatry bielskie, które zbudowane choć
na obszarze reglowym - mają rzeźbę gór
wysokich.
Płaszczowinowy
charakter budowy Tatr (jednostka wierchowa leży na utworach jednostki
reglowej):